Thema Worldfestival Parade Brunssum 2012:
Digging & dancing
Er stroomt geen grote rivier door het stadje Brunssum. Toch wordt Brunssum steeds geassocieerd met sprankelend water. Komt het door de bronnen van het gehucht Bronsheim, de bakermat van ons huidig Bruisend Brunssum, dat decennialang bekend stond als "de Parel van de Mijnstreek"?
Gravend - "diggend" - in het Brunssumse verleden, ontdekken we dat er dat er al in de Middeleeuwen in de Brunssumse löss aan dagmijnbouw werd gedaan. De vette klei vormde samen met water de grondstof voor een bloeiende pottenbakkersindustrie.
Brunssum: multicultureel 'avant la lettre'
Vanaf 1912 werd hier het bruine en zwarte goud - bruinkool en steenkool - gewonnen. Het bracht de Brunssumse bevolking relatieve rijkdom en blijdschap. Geld en mankracht was er genoeg. De mijnen, de gemeente en de kerken met hun vele verenigingen, sloegen de handen ineen. Dankzij de mijnbouw was Brunssum multicultureel "avant la lettre". Jonge Polen, Italianen, Spanjaarden, Tsjechen en Joegoslaviërs trouwden in de jaren-50 met Brunssumse meisjes. In de Brunssumse krant, de Nieuwsbron, las je dan ook niet over tolerantie, respect en verbroedering. Die waren er gewoon: onder de grond in de mijn had je elkaar nodig. Nationaliteiten en verschillende godsdiensten bestonden daar niet, je had er alleen "koempels": vrienden. En die vriendschappen werden bovengronds voortgezet.
Culturele ontmoeting
In deze periode ontstond ook de Parade. In 1953 stierven meer dan duizend mensen in Nederland als gevolg van een overstroming. Men vond het toen niet passend Carnaval te vieren. Wel werd er 's zomers als alternatief een dansfeest gehouden. In het Vijverpark vormden sprankelende fonteinen, gekleurde lichtjes en vuurwerk het decor, op de markt een kiosk en een dansvloer. En het was vanzelfsprekend dat de "eigen" Poolse en andere "buitenlandse" dansgroepen daar optraden.
Het was ook de tijd na de 2de Wereldoorlog. De wereld was opgedeeld in invloedssferen. Mensen van Oost- en West-Europa konden elkaar niet vrijelijk bezoeken. Een van de grondleggers van de huidige Parade zag in een culturele uitwisseling de kans om elkaar toch te ontmoeten en zo een stukje de wereldvrede te bewerkstelligen. Deze gastvrije, culturele ontmoeting met vrolijke zang, bruisende dansen, van kleurrijk uitgedoste mensen in authentieke kostuums zou voortaan elke vier jaar voor het tintelende gevoel van verbroedering in het bloed van de Brunssummer zorgen.
De mijnen zijn al tientallen jaren gesloten, maar Brunssum is nog steeds een multiculturele samenleving. Het NAVO-onderdeel Joint Force Command verrijkt onze gemeenschap met veel verschillende nationaliteiten en vele oud-mijnwerkers zijn hier blijven wonen met hun kinderen, kleinkinderen en zelfs achterkleinkinderen. En ook de Parade is gebleven.
Digging & dancing?
Met het thema "digging and dancing" grijpt de Parade terug naar het verleden, uit respect voor de mensen die onze regio groot hebben gemaakt en gevormd. "Brunssum , I dig it!" lazen we in 1984 op een Egyptische koffer tijdens de Parade. Laten we hopen dat Worldfestival Parade Brunssum 2012 net zo spetterend zal zijn als in de tijd van de mijnen: lichtjes, vuurwerk, saamhorigheid en verliefde blikken in het Vijverpark. Dansend en "diggend"?
Wij nodigen u van harte uit om dit gevoel van verbroedering met u te delen!
